Baner

Inne

Język furmana z własnym warsztatem

Komendy do konia:

- wio – koń ma ruszyć

- wiśta – koń ma skręcić w lewo

- hetta – koń ma skręcić w prawo

- nazad – koń ma się cofnąć

- prr – koń ma się zatrzymać
 
Narzędzia w warsztacie starym językiem:

- lytry - wóz drabiniasty

- kłonica – część wozu, ustawiona pionowo przytrzymująca boki wozu

- dyszel - część wozu łącząca wóz z koniem

- lejce – fragment uprzęży służący do powożenia konia

- dwuskibowiec konny – szerszy pług odkładający dwie skiby

- radło końskie – narzędzie do radlenia, spulchniania ziemi

- siewnik konny – urządzenie do wysiewania zbóż

- brony – przyrząd do rozgrzebywania ziemi w polu

- kopaczka do ziemniaków

- kosiarka konna – przyrząd do koszenia trawy

- pług – przyrząd do orki

- grąziel – część pługu

- blaszka – część pługu

- czusło – część pługu

- odkładnica – część pługu

- kantar – uprząż, zakłada się na głowę konia

- kantarek – waga końska

- podogonie – część uprzęży zakładana pod ogon

- wędzidła – fragment uprzęży konia, wkłada się do pyska

- podkład – zabezpieczenie szyi konia przed położeniem chomąta

- chomąto – fragment uprzęży konia, zakładany na szyję konia

- orczyk – przyrząd, do którego przypinano narzędzie rolne i konia

- półwózek – połowa wozu

- rozwora – duży gwóźdź łączący konia z wozem

- spodniorka – środkowa część wozu, deska

- ufnal – gwóźdź do przytwierdzania podkowy

- podkowa – element przytwierdzany do kopyta konia

- ocyle – wypusty, kolce na podkowę
 



Autor: Estera Nosal i Agnieszka Róż, Publiczne Gimnazjum w Ciężkowicach, koordynator: Katarzyna Hołda

Warto zobaczyć

 

Peak Tractable
Marketing Studio